slawged: Neapol i Wezuwiusz

Drugiego dnia pojechaliśmy zobaczyć Neapol. Neapol to jedno z najstarszych i najbardziej niezwykłych miast Europy, położone w południowych Włoszech nad Zatoką Neapolitańską, u stóp wulkanu Wezuwiusz. Miasto zostało założone przez Greków w VIII wieku p.n.e. jako Neapolis, czyli „Nowe Miasto”, i przez wieki znajdowało się pod wpływem różnych kultur – greckiej, rzymskiej, bizantyjskiej, normańskiej i hiszpańskiej – co do dziś widać w architekturze, układzie ulic i kulturze. Historyczne centrum Neapolu należy do największych w Europie i zostało wpisane na listę UNESCO; znajduje się tam ogromna liczba kościołów, pałaców i wąskich uliczek zwanych „spaccanapoli”, które przecinają starą część miasta. Miasto słynie na całym świecie z kuchni, zwłaszcza z pizzy neapolitańskiej, która powstała właśnie tutaj i jest uznawana za najstarszą formę pizzy. Neapol przez długi czas był stolicą Królestwa Neapolu, a później Królestwa Obojga Sycylii, dlatego znajduje się tu wiele monumentalnych budowli, takich jak pałace królewskie i zamki. Jednocześnie miasto znane jest z ogromnych kontrastów – obok pięknych zabytków i widoków na zatokę istnieją dzielnice biedniejsze i bardzo gęsto zabudowane. Neapol uchodzi za jedno z najbardziej charakterystycznych miast Włoch, z bardzo silną lokalną kulturą, dialektem neapolitańskim, muzyką, piłką nożną i specyficzną, bardzo żywą atmosferą ulic.

Źródło: bartekwpodrozy.pl

Źródło: www.klm.pl

Źródło: wlochyonline.pl

Źródło: wypiszwymalujpodroz.pl

Źródło: zyciewpodrozy.pl

Źródło: wypiszwymalujpodroz.pl

Źródło: zyciewpodrozy.pl

Źródło: traveltalks.esky.pl

Zobaczyliśmy Neapol i... nie umarliśmy. Po jego zwiedzeniu pojechaliśmy zdobywać Wezuwiusz. Jest on jednym z najbardziej znanych i niebezpiecznych wulkanów w Europie, głównie ze względu na gęsto zaludnione tereny wokół niego i dramatyczną historię erupcji. Najsłynniejsza erupcja miała miejsce w 79 roku n.e., kiedy to zniszczone zostały miasta Pompeje i Herkulanum, a pył wulkaniczny i lawa pochowały ich mieszkańców, pozostawiając wyjątkowe ślady archeologiczne, które do dziś fascynują historyków i turystów. Wezuwiusz należy do stratowulkanów i ma charakter wybuchowy, z okresami ciszy trwającymi setki lat oraz gwałtownymi erupcjami, wyrzucającymi popiół, gazy i lawę. Jego wysokość wynosi około 1281 m n.p.m., a stożek wulkaniczny jest stosunkowo dobrze zachowany, z widocznym kraterem, do którego można wejść podczas wycieczki turystycznej. Wokół Wezuwiusza znajdują się parki narodowe, a sam wulkan stanowi ważny punkt geologiczny i przyrodniczy. Współcześnie Wezuwiusz jest monitorowany przez włoskie instytucje sejsmologiczne i wulkanologiczne ze względu na potencjalne zagrożenie dla około 3 milionów mieszkańców okolicznych miast. W kulturze i historii regionu Wezuwiusz stał się symbolem zarówno potęgi natury, jak i bogactwa dziedzictwa archeologicznego Włoch. Wejście na szczyt wulkanu przy wyjątkowo niesprzyjającej pogodzie (było wyjątkowo gorąco) wymęczyło nas niemiłosiernie i zajęło nam sporo czasu, ale naprawdę było warto się pomęczyć. Satysfakcja po zdobyciu szczytu była ogromna, a widoki rozciągające się ze szczytu Wezuwiusza były niesamowite. Na nocleg pojechaliśmy ponownie do Sorrento.