Zielona Szkoła - Mielno - Dzień 3

Środa była najbardziej intensywnym dniem zwiedzania. Po wczesnym śniadaniu wyjechaliśmy na całodzienną wycieczkę do ruin kościoła w Trzęsaczu oraz do Wolińskiego Parku Narodowego. Najpierw, w drodze do Wolińskiego Parku Narodowego, zatrzymaliśmy się na pół godziny w Trzęsaczu, gdzie poszliśmy oglądać ruiny kościoła położonego na nadmorskim klifie. Kolejnym punktem naszej wędrówki był Klif Gosań - najwyższy, bo mierzący ponad 93 metry, klif na polskim wybrzeżu. Po dojściu na punkt widokowy na szczycie klifu i zrobieniu kilku zdjęć, wróciliśmy do autokarów, by udać się do leżących u podnóża klifu Międzyzdrojów. Tam przeszliśmy się słynną Aleją Gwiazd i udaliśmy się na molo, na którym mieliśmy 45 minut wolnego czasu.

Z Międzyzdrojów pojechaliśmy na Wzgórze Zielonka, z którego podziwialiśmy przepiękną panoramę rozlewisk i ujścia Świny, pomiędzy setkami wysp położonych na Zalewie Szczecińskim (i nad jeziorami Wicko Małe i Wicko Wielkie). Z punktu widokowego udaliśmy się, w tym roku pieszo, nad Jezioro Turkusowe. Warto było poznać nowy szlak, bo widoki z Piaskowej Góry na jezioro były o wiele piękniejsze niż 2 lata temu od strony Wapnicy, a do przejścia było tylko około 1,5 kilometra. Jezioro Turkusowe było ostatnim punktem naszej wycieczki. W czasie drogi powrotnej do ośrodka Syrena zdążyliśmy jeszcze obejrzeć sobie jeden film.

A po powrocie i po kolacji chętni ponownie udali się na basen, a pozostali integrowali się w inny sposób.

Los Angeles i okolice

 

Rano, od razu po obudzeniu się, poszedłem zobaczyć czy przywieźli M. walizkę. Na szczęście okazało się, że przywieźli!. Mogliśmy więc zacząć zwiedzanie według planu.

Najpierw pojechaliśmy na Venice Beach. Posiedzieliśmy trochę na plaży, pooglądaliśmy surferów próbujących swoich sił na falach, porobiliśmy zdjęcia i poszliśmy na deptak (promenadę) z knajpkami i ze sklepami z pamiątkami. Potem pojechaliśmy, przez Santa Monica, słynną Highway 1 z LA do San Francisco do Malibu! Tam zrobiliśmy sobie spacer plażą wzdłuż luksusowych domków zbudowanych tuż nad morzem. Mieliśmy szczęście, że akurat był odpływ, bo inaczej nie moglibyśmy przejść plażą, gdyż domki zbudowane są dokładnie nad brzegiem, tak, że gdy jest normalny poziom wody, to nie da się przejść brzegiem, bo po prostu nie ma plaży...

Trzecim punktem dzisiejszego dnia był przejazd widokową drogą Mulholland Drive, znaną z filmu pod tym samym tytułem, która przebiega po wzgórzach w okolicach LA. Na końcu udaliśmy się w miejsce skąd doskonale widać słynny znak "HOLLYWOOD". Po sesji zdjęciowej ze znakiem pojechaliśmy na Rodeo Drive zobaczyć słynne butiki. Okazało się, że podjechaliśmy od złej strony i butików nie zobaczyliśmy, ale mamy zamiar wybrać się tam raz jeszcze jutro albo pojutrze.

W międzyczasie zapadł zmierzch. Akurat wtedy przyszło nam przejechać się po słynnej dzielnicy Beverly Hills, gdzie podziwialiśmy przepiękne i równie pięknie oświetlone wille bogaczy. A skoro już zrobiło się ciemno to przez Sunset Boulevard dojechaliśmy do przepięknie oświetlonej nocą ulicy Hollywood Boulevard. Koło Dolby Theatre zjedliśmy hamburgery w Johnny Rockets i poszliśmy obejrzeć słynne oskarowe schody a później Aleję Gwiazd po obu stronach bulwaru. Tutaj też mamy jeszcze zamiar wrócić.

Zmęczeni wróciliśmy do motelu. Jutro cały dzień zabawy w Universal Studios, a dziś już padamy ze zmęczenia. M. już śpi, a ja za chwilę zrobię to samo!

Zielona Szkoła - Mielno (część 2)

Środa to wycieczka do Kołobrzegu i rejs statkiem po morzu. Od rana jednak, podobnie jak i całą noc, mocno wiało i przewodnik powiedział nam w autokarze, że możliwy będzie jedynie rejs po porcie, bo żaden statek wycieczkowy nie ma pozwolenia od kapitanatu na wyjście z portu. Na pogodę nie ma rady. Podzieliliśmy się na 2 grupy i nasz autokar jako pierwszy wszedł na statek o wdzięcznej nazwie „Pirat”. Jakież było nasze zdziwienie, gdy kapitan zapytał nas czy chcemy wypłynąć w morze. Okazało się bowiem, że jakieś 10 minut przed naszym przyjazdem wiatr osłabł na tyle, że dostaliśmy zgodę na wypłynięcie z portu. Dzieciaki będą miały radochę – pomyślałem. Ja zresztą też, bo nigdy jeszcze nie płynąłem statkiem wycieczkowym przy tak dużej fali. I rzeczywiście tak było. Statek chybotał się jak szalony. Góra, dół, góra, dół i tak cały czas. Były momenty, gdy prawie cały dziób zanurzał się w wodzie a fale rozpryskiwały się na cały statek nie oszczędzając nikogo na górnym pokładzie. Niektórzy wymiotowali, inni mieli świetną zabawę, jeszcze inni modlili się o jak najszybszy koniec wycieczki. Wystarczyła niecała godzina rejsu, żeby poczuć ogromną siłę natury. Po rejsie statkiem mieliśmy godzinę czasu wolnego, na zakup pamiątek, lody w kawiarni i zwiedzenie okolic portu. Po obiedzie znów poszliśmy na basen, a wieczorem upragniony czas wolny. Większość chłopców (ja również) oglądała mecz Ligi Mistrzów w pokojowych TV.

W czwartek czekała nas najdłuższa wycieczka, do Wolińskiego Parku Narodowego i po drodze do ruin kościoła w Trzęsaczu. W Kołobrzegu zabraliśmy do autokarów zamówionych przewodników. Najpierw pojechaliśmy do Trzęsacza. Tam zobaczyliśmy słynne ruiny kościoła, znajdujące się na nadmorskim klifie. Kościół, jak powszechnie wiadomo, zbudowany został 1,8 km od brzegu morza i w wyniku stałego zabierania lądu przez morze znalazł się nad samym morzem. Obecnie brzeg jest umocniony betonem, a ruiny kościoła, a w zasadzie jego jedyna ściana, stały się atrakcją turystyczną. Szczerze mówiąc spodziewałem się czegoś więcej…

Pierwszym odwiedzonym przez nas miejscem na największej polskiej wyspie Wolin, był punkt widokowy na Górze Gosań. Wspaniała panorama morza i klifu na szczycie którego się znajdowaliśmy, wynagrodziły nam kilkuminutową, męczącą wspinaczkę na szczyt wzniesienia.

Kolejnym punktem zwiedzania było miasto Międzyzdroje. Obowiązkowym punktem wszystkich wycieczek, w tym i naszej było słynne molo i Aleja Gwiazd z odciśniętymi dłońmi znanych polskich aktorów. Po chwili czasu wolnego na molo wróciliśmy do autokaru i udaliśmy się w dalszą podróż. Kolejnym naszym celem było Wzgórze Zielonka, z którego roztacza się wspaniała panorama na wsteczną deltę rzeki Świny, łączącej Zalew Szczeciński z Morzem Bałtyckim. Na pierwszym planie widać było wyspy w delcie, zamieszkiwane przez niezliczone ilości ptactwa (my niestety, z racji kwietniowego terminu wycieczki, nie widzieliśmy ich zbyt wiele) a w tle nowo budowany gazoport w Świnoujściu. Nieopodal punktu widokowego znajduje się Jeziorko Turkusowe. Nazwa pochodzi od koloru wody. Nam niestety nie było dane go ujrzeć, gdyż pogoda na to nie pozwoliła. Ale jeziorko i tak ładne. Było ono ostatnim punktem naszej wycieczki. Wracaliśmy początkowo inną drogą, przejeżdżając obok miasta Wolin międzynarodową trasą S3. Dojeżdżając do Mielna zamgliło się na tyle, że momentami widoczność spadała poniżej 200 metrów. Wieczorem mieliśmy zaplanowane jeszcze ognisko i dyskotekę, w czasie której wszyscy pisali test wiedzy geograficznej. Ponieważ cały czas mżyło, ognisko odwołaliśmy. Dyskoteka też nie bardzo się rozkręcała, więc po napisaniu testu, około 23, zabrałem chętnych nad morze, gdzie w horrorowej, mglistej atmosferze pożegnaliśmy się z morzem.

W piątek pozostała nam już tylko droga powrotna do Warszawy. Podróż minęła spokojnie na oglądaniu filmów. Zaplanowany był oczywiście postój na parkingu z McDonaldem. Na miejsce dojechaliśmy przed 19. Za rok jedziemy najprawdopodobniej w Pieniny!