Rano trochę jeszcze popadało, ale tym razem nie przejmowaliśmy się tym specjalnie, bo na resztę dnia prognozy przewidywały słoneczną pogodę. Czekał nas dzisiaj powrót na szlak i wznowienie naszego spływu. Zanim jednak wszyscy się obudzili, Ula poszła do sklepu po masło, zeby było na czym zrobić jajecznicę. Dzięki temu mogliśmy zjeść naprawdę porządne śniadanie – jajecznicę z prawdziwych jajek, które poprzedniego dnia kupiła i przywiozła nam mama Maksa, a dzisiaj przygotowała nam Ula. Po śniadaniu trzeba było jeszcze wrócić do Spychowa, do naszych kajaków. Ponieważ wszyscy się do jednego samochodu oczywiście nie mieściliśmy, cała operacja wymagała aż trzech kursów. W końcu jednak cała nasza ekipa oraz sprzęt znalazły się z powrotem w Spychowie.
O godzinie 11.00 mogliśmy w końcu, po dniu przerwy, wznowić nasz spływ. Niestety już bez Maksa. Michał, który z nim do tej pory płynął, przesiadł sie do mojego kajaka. Pozostał więc jeden pusty kajak, który od tej pory wziąłem na hol. I chyba nareszcie pogoda postanowiła nam odpuścić. W momencie wypłynięcia wypogodziło się i, zgodnie z prognozami, przez praktycznie cały dzień mieliśmy bardzo ładną pogodę. Deszcz złapał nas tylko raz i to dosłownie na jakieś kilka minut. Po ostatnich dniach był to wręcz luksus.
Płynęło się dzisiaj bardzo przyjemnie. Przed jeziorem Uplik zatrzymaliśmy się na chwilę, żeby odpocząć, ale tym razem nie było kąpieli. Nikomu się po prostu nie chciało. Jak widać, nawet nasze dziewczyny czasami potrafiły zrezygnować z wejścia do wody.
Do Zgonu dopłynęliśmy dosyć wcześnie. Tym razem nie było też problemu z silnym wiatrem. Spokojnie dopłynęliśmy do stanicy i zabraliśmy się za przygotowanie naszego obozowiska. A później przyszedł czas na obiad w słynnym barze w stanicy – "Kurka Wodna". Każdy zamówił z menu coś dla siebie. Ula jadła krewetki, ja wybrałem miętusa z pieczonymi ziemniakami, a dzieci postawiły tym razem na nuggetsy oraz ogromne hamburgery. I trzeba przyznać, że wszystko było naprawdę pyszne.
Po obiedzie dokończyliśmy rozpakowywanie i urządzanie naszego obozowiska, a później poszliśmy do miejscowego sklepu na zakupy. Oczywiście przy okazji nie mogło zabraknąć także lodów. Wieczorem czekała nas jeszcze jedna atrakcja. Nad jeziorem Mokrym zrobił się bardzo ładny zachód słońca. Po kilku dniach deszczowej pogody taki spokojny, ciepły wieczór, był naprawdę miłą odmianą. Kaja postanowiła się jeszcze wykąpać się w jeziorze. Tym razem kąpała się w jeziorze sama. Pozostali konsekwentnie uznali, że dziś kąpieli nie będzie.
Dzieci znalazły sobie również inną rozrywkę. Nad jeziorem, na drzewie, wisiała lina. Zaczęły się więc zabawy na linie. Po kilku dniach wspólnego spływu coraz mniej trzeba było im organizować. Wystarczało dać trochę przestrzeni, a pomysły na spędzenie czasu znajdowały się same. Kolejny dzień za nami. Jutro czeka nas przeprawa przez Jezioro Mokre - największe jezioro na głównym szlaku Krutyni.
