 |
| Źródło: www.tripadvisor.fr |
Dzisiaj
postanowiliśmy pojechać dookoła wyspy, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek
zegara. Oczywiście po drodze zwiedzaliśmy wszystkie najciekawsze miejsca na
wyspie o których słyszeliśmy i które nam wcześniej polecono. Pierwszym
przystankiem była plaża Grande Anse. Plaża
ta znajduje się na południu wyspy Reunion. Leży pomiędzy przylądkami Cap de
l’Abri i Piton de Grande Anse. Jest jedną z ostatnich dużych plaż z jasnym
piaskiem w południowej części wyspy i jednocześnie jedną z najbardziej znanych
i najpiękniejszych plaż na wyspie. Często uznawana jest za wizytówkę
południowej części Reunionu. Plaża znajduje się w malowniczej zatoce otoczonej
stromymi skałami bazaltowymi pochodzenia wulkanicznego. Jej charakterystyczną
cechą jest jasny, miejscami biały piasek kontrastujący z intensywnie niebieską
wodą oceanu oraz liczne palmy kokosowe i tropikalna roślinność, które nadają
temu miejscu egzotyczny wygląd. Sama plaża ma około 700 metrów długości i
znajduje się u podnóża wzgórza Piton Grande Anse. Mimo swojego piękna kąpiel w
oceanie przy plaży jest zazwyczaj zabroniona lub niezalecana. Wynika to z obecnych
tutaj silnych prądów, dużych fal oraz… zagrożenia ze strony rekinów, które
występują w wodach wokół Reunionu. Plaży nie chroni bowiem, tak jak przy
większości innych plaż na wyspie, bariera ochronna z rafy koralowej. Ponieważ
jednak plaża Grande Anse jest bardzo popularnym miejscem wypoczynku mieszkańców
wyspy, szczególnie w weekendy, kiedy często przyjeżdżają tu na pikniki całe
rodziny, to w południowej części plaży utworzono naturalny basen osłonięty
bazaltowymi skałami, w którym można bezpiecznie pływać, pod warunkiem, że nie
ma zbyt dużych fal i nie przebywa się w okolicy skał. W pobliżu plaży znajdują
się również tereny zielone, miejsca do grillowania, ścieżki spacerowe, a także
parkingi i punkty gastronomiczne. Na plaży spędziliśmy trochę czasu,
pokąpaliśmy się w „basenie” i pojechaliśmy dalej.
 |
| Źródło: www.guide-reunion.fr |
 |
| Źródło: www.snorkeling-report.com |
 |
| Źródło: www.locationscout.net |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.sudreuniontourisme.fr |
Kontynuując
naszą podróż wjechaliśmy już na słynną Route des Laves. Południowe oraz
południowo-wschodnie wybrzeża wyspy Reunion mają wyjątkowy charakter
krajobrazowy, który jest bezpośrednio związany z aktywnością wulkaniczną wyspy.
W tej części Reunionu dominują wybrzeża lawowe, powstałe w wyniku licznych
erupcji wulkanu Piton de la Fournaise, jednego z najbardziej aktywnych wulkanów
na świecie. Podczas erupcji potoki lawy spływają po zboczach wulkanu aż do
oceanu, gdzie zastygają, tworząc nowe fragmenty lądu i charakterystyczne
czarne, bazaltowe wybrzeże. Te zastygłe strumienie lawy tworzą również rozległe
pola skalne, często o pofałdowanej powierzchni i nieregularnych kształtach. W
wielu miejscach można zauważyć różne typy lawy, od gładkiej i falistej po
ostre, poszarpane formy. Mimo surowego wyglądu przyroda stopniowo odzyskuje te
tereny. Na zastygłej lawie pojawiają się pierwsze rośliny, takie jak porosty,
trawy i krzewy, które z czasem przekształcają jałowe pola w bardziej
zróżnicowany ekosystem. Proces ten jest szczególnie dobrze widoczny na
starszych potokach lawowych, gdzie roślinność zdążyła się już częściowo
rozwinąć.
 |
| Źródło: www.laroutedesvoyages.com |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: mamaisonautourdumonde.com |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
Południowe
wybrzeże Reunionu różni się od zachodniej części wyspy także pod względem
warunków przyrodniczych. Brakuje tu szerokich, piaszczystych plaż chronionych
przez rafy koralowe. Zamiast nich występują klify, skaliste zatoki oraz
niewielkie fragmenty plaż powstałych pomiędzy zastygłymi potokami lawy. Fale
Oceanu Indyjskiego uderzają bezpośrednio w skaliste brzegi, co nadaje
krajobrazowi dramatyczny i bardzo dziki charakter. Jadąc dalej Route des Laves, już na wysokości wulkanu Piton de la Fournaise, zdarza
się czasem, i tak było i tym razem, że jej część jest nagle przegrodzona przez
zastygłą (lub czasem nawet jeszcze płynącą) lawę. Wtedy zazwyczaj poprowadzone
są obok niej tymczasowe objazdy, gdyż drogowcy nie zdążyli jeszcze odbudować
głównej drogi. My dzisiaj kilka razy zatrzymywaliśmy się przy tej lawie oraz
przy wybrzeżu, żeby zobaczyć jak niesamowicie to wszystko wygląda oraz jak
ocean toczy odwieczną walkę ze skałami o dominację w tym dzikim ale jakże
przepięknym terenie. Wybrzeża lawowe
południowej i południowo-wschodniej części Reunionu są ważną atrakcją
turystyczną, ponieważ pozwalają obserwować skutki działalności jednego z
najbardziej aktywnych wulkanów na świecie. Krajobraz tych terenów jest
jednocześnie młody geologicznie i stale się zmienia, gdy kolejne erupcje Piton
de la Fournaise tworzą nowe potoki lawy oraz stale powiększają powierzchnię
wyspy.
 |
| Źródło: www.france.fr |
 |
| Źródło: carnetsvanille.com |
 |
| Źródło: lilieindawood.com |
 |
| Źródło: www.dafaphotography.ch |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
Kolejnym
punktem naszej dzisiejszej trasy wokół wyspy była mała zatoka Anse des Cascades.
Jest to jedna z najbardziej malowniczych zatok na wyspie Reunion. Miejsce to
słynie przede wszystkim z licznych, niewielkich wodospadów i kaskad
spływających z porośniętych gęstą roślinnością zboczy bezpośrednio w kierunku
oceanu. Woda pochodzi z obfitych opadów charakterystycznych dla tej części
wyspy oraz z licznych strumieni spływających z wyżej położonych terenów. Wodospady
w Anse des Cascades nie są bardzo wysokie, ale jest ich dużo i tworzą system
małych kaskad spadających po bazaltowych skałach. W wielu miejscach u ich
podnóża powstają niewielkie naturalne baseny. W części z nich można się kąpać,
zwłaszcza gdy poziom wody jest niski i nurt nie jest silny. Należy jednak
zachować ostrożność, ponieważ po intensywnych opadach woda może gwałtownie
przybierać, a skały bywają śliskie. Kąpiel w tych naturalnych basenach jest
raczej formą krótkiego ochłodzenia się w wodzie spływającej z wodospadów niż
klasycznego pływania. I my dzisiaj skorzystaliśmy z tej formy ochłodzenia się
po eksploracji „lawowej” części wyspy. Sama zatoka ma niewielką, kamienistą
plażę, jednak kąpiel w oceanie nie jest tutaj zalecana, a czasem wręcz
zabroniona. Wybrzeże nie jest chronione rafą koralową, dlatego fale Oceanu
Indyjskiego są silne, a prądy mogą być niebezpieczne. Dodatkowo w wodach wokół
Reunionu występują rekiny. W pobliżu zatoki znajduje się niewielki port
rybacki. Anse des Cascades jest bardzo popularnym miejscem wypoczynku i
pikników. W pobliżu zatoki znajdują się zagospodarowane tereny rekreacyjne z
licznymi stołami piknikowymi, ławkami oraz miejscami do grillowania. Okolicę
otacza gęsty gaj palmowy, który daje dużo naturalnego cienia, dlatego mieszkańcy
wyspy często przyjeżdżają tu na rodzinne spotkania, szczególnie w weekendy.
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.tripadvisor.fr |
 |
| Źródło: commons.wikimedia.org |
 |
| Źródło: titangfute.re |
 |
| Źródło: cascadesdefrance.fr |
 |
| Źródło: cascadesdefrance.fr |
Jadąc
dalej, tym razem już wschodnim wybrzeżem wyspy, dotarliśmy do małej
miejscowości Sainte-Rose. Znajduje się tutaj kolejna atrakcja na wyspie –
kościół Notre Dame des Laves. Świątynia stała się znana na całym świecie dzięki
niezwykłemu wydarzeniu z 1977 roku, kiedy podczas erupcji wulkanu Piton de la
Fournaise potok lawy ominął budynek kościoła i nie zniszczył go, mimo że
zniszczeniu uległa duża część okolicznej zabudowy. Kościół ten został zbudowany
w 1927 roku i początkowo nosił nazwę Notre Dame des Sept Douleurs, czyli Matki
Bożej Siedmiu Boleści. W kwietniu 1977 roku z wulkanu Piton de la Fournaise
wypłynął potężny potok lawy, który przemieszczał się w stronę miejscowości
Sainte-Rose. Lawa zniszczyła wiele domów i budynków na swojej drodze, jednak w
niezwykły sposób rozdzieliła się tuż przed kościołem i ominęła go z dwóch
stron, pozostawiając budowlę niemal nienaruszoną. Wydarzenie to zostało uznane
przez wielu mieszkańców za symboliczne i niemal cudowne ocalenie świątyni. Od
tego czasu kościół zaczęto nazywać Notre-Dame-des-Laves, czyli Matką Bożą od
Lawy. Wokół budynku do dziś można zobaczyć zastygłe potoki lawy z erupcji z
1977 roku, które stanowią świadectwo siły wulkanu oraz niezwykłej historii tego
miejsca.
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: stock.adobe.com |
 |
| Źródło: www.laroutedesvoyages.com |
 |
| Źródło: www.mesjolisvoyages.com |
 |
| Źródło: www.fondation-patrimoine.org |
Na
Reunionie jest cała masa niesamowitych atrakcji (szczególnie przyrodniczych), a
nasz pobyt na wyspie trwa tylko niecały tydzień, więc jesteśmy zmuszeni
wybierać co zobaczyć, a co sobie odpuścić. Wybór naprawdę nie jest łatwy. W
związku z tym, że zwiedzanie w pierwszej części dzisiejszego dnia zajęło nam bardzo
dużo czasu, to musieliśmy nieco zmodyfikować naszą trasę. Postanowiliśmy, że
dzisiaj zwiedzimy już tylko jedno miejsce, ale za to jakie! Wybraliśmy się w
głąb wyspy, żeby zobaczyć przepiękny Cirque de Salazie. Jest on jednym z trzech wielkich cyrków wulkanicznych na wyspie, obok
Cirque de Mafate i Cirque de Cilaos. Powstał w wyniku zapadnięcia się dawnego
wulkanu oraz wielowiekowej erozji skał. Charakteryzuje się niezwykle zielonym
krajobrazem, ponieważ jest to najbardziej wilgotna część wyspy. Obfite opady
sprawiają, że zbocza gór pokrywa gęsta roślinność, a niemal z każdego klifu
spływają strumienie i wodospady. W obrębie cyrku znajdują się liczne wioski i
pola uprawne. Region ten słynie zwłaszcza z uprawy rośliny zwanej chouchou
(czyli kolczochu jadalnego), która jest ważnym składnikiem lokalnej kuchni. W
wielu miejscach można też zobaczyć tarasowe pola uprawne rozciągające się na
stromych zboczach gór. Cirque de Salazie jest bardzo popularnym regionem
turystycznym oraz dobrym punktem wyjścia dla pieszych wędrówek. Z okolicznych
wiosek prowadzą liczne szlaki trekkingowe w głąb gór oraz do punktów
widokowych, z których można podziwiać strome ściany cyrku, głębokie doliny oraz
liczne wodospady. Dzięki niezwykłemu krajobrazowi, dużej ilości zieleni i
łatwiejszemu dostępowi niż w przypadku innych cyrków, Salazie jest jednym z
najczęściej odwiedzanych regionów górskich wyspy Reunion.
 |
| Źródło: www.reunion-parcnational.fr |
 |
| Źródło: ile-de-la-reunion.net |
 |
| Źródło: ile-de-la-reunion.net |
 |
| Źródło: www.flickr.com |
 |
| Źródło: en.reunion.fr |
 |
| Źródło: planetescape.pl |
Już
sama droga prowadząca do cyrku jest jedną z najbardziej malowniczych tras na
wyspie. Podróż w kierunku Salazie zwykle rozpoczyna się w okolicach miasta
Saint-André. Znajduje się tu bardzo ładna świątynia hinduistyczna Temple du Colosse, która została zbudowana przez potomków indyjskich imigrantów. Słynie z kolorowych rzeźb oraz corocznego święta ognia Dipavali i ceremonii chodzenia po ogniu. W tej części wyspy krajobraz jest stosunkowo płaski i zdominowany
przez plantacje trzciny cukrowej. Droga prowadzi początkowo szeroką doliną
rzeki Rivière du Mât, a po obu jej stronach często można zobaczyć rozległe pola
tej rośliny. My byliśmy akurat w okresie przed zbiorami, które przypadają na
porę suchą (od lipca) więc mieliśmy okazję przejeżdżać pośród dosyć wyrośniętej
już trzciny cukrowej. Często zasłaniała ona drogę tak, że długimi fragmentami
nic poza nią nie było widać. Na wyspie Reunion trzcina cukrowa jest jedną z
najważniejszych roślin uprawnych i zajmuje dużą część nizinnych terenów,
zwłaszcza wzdłuż wybrzeża oraz w dolinach rzecznych. Dopiero po przejechaniu
przez te nizinne tereny droga zaczyna się wyraźnie wznosić i wjeżdża w górski
krajobraz. Plantacje stopniowo znikają, a ich miejsce zajmuje gęsta roślinność
tropikalna oraz strome zbocza porośnięte lasem. Wraz ze wzrostem wysokości
pojawiają się liczne wodospady i punkty widokowe. W ten sposób w stosunkowo
krótkim czasie można zobaczyć bardzo duże zróżnicowanie krajobrazu – od pól
uprawnych i plantacji trzciny cukrowej po wilgotne, zielone góry tworzące
wnętrze cyrku Salazie.
 |
| Źródło: fr.wikipedia.org |
 |
| Źródło: www.tripadvisor.fr |
 |
| Źródło: www.sudreuniontourisme.fr |
 |
| Źródło: fr.wikipedia.org |
 |
| Źródło: www.dreamstime.com |
 |
| Źródło: www.mitellus.com |
Jedną
z największych atrakcji widocznych bezpośrednio z głównej drogi jest imponujący
wodospad Voile de la Mariée, którego nazwa oznacza „Welon Panny Młodej”. W
rzeczywistości jest to zespół wielu cienkich strumieni wody spadających z
wysokiego klifu, które z daleka przypominają delikatny welon. Wodospad można
podziwiać z drogi oraz z kilku punktów widokowych, a w okresach intensywnych
opadów jego kaskady stają się szczególnie widowiskowe. Podczas jazdy w kierunku
wnętrza cyrku widzieliśmy również wiele innych, mniejszych wodospadów
spływających po niemal pionowych ścianach górskich. Droga kończy się w górskiej
miejscowości Hell-Bourg, która jest uznawana za jedną z najpiękniejszych wiosek
na całej wyspie. W XIX wieku była ona popularnym uzdrowiskiem, ponieważ w
okolicy znajdowały się gorące źródła. Do dziś zachowało się tam wiele tradycyjnych
kreolskich domów o kolorowych fasadach, ozdobnych werandach i ogrodach pełnych
tropikalnych roślin. W centrum miejscowości znajduje się między innymi muzeum
Maison Folio, które pozwala zobaczyć, jak wyglądało życie zamożnej kreolskiej
rodziny na przełomie XIX i XX wieku. Ponieważ zaczęło się już robić późno, a w regionie tropikalnym zmierzch zapada stosunkowo wcześnie i szybko, to wizyta w
cyrku była ostatnim punktem naszej dzisiejszej wyprawy. Zjechaliśmy z powrotem
do miejscowości Saint-André i, już bez zatrzymywania się, dokończyliśmy naszą
podróż wokół wyspy, Mieliśmy do wyboru również sporo krótszą drogę, prowadzącą przez
górskie miejscowości wewnątrz wyspy, jednak zdecydowaliśmy się dokończyć naszą
podróż wokół całej wyspy, tym bardziej, że powoli zapadał już zmierzch i nie
chcieliśmy ryzykować jazdy przez kręte górskie drogi, a oszczędność czasu
byłaby zapewne i tak niewielka. Do naszego apartamentu w Le Tampon dojechaliśmy
już po zmroku. A jutro jedziemy na wulkan Piton de la Fournaise.
 |
| Źródło: titangfute.re |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
 |
| Źródło: www.cartedelareunion.fr |
