Podróż na Dolny Śląsk

Już na początku 2025 roku, korzystając z trzech dni wolnego, wybrałem się do Jordanowa Śląskiego, żeby spotkać się z Mariolą i Dorotą. Wyjechałem już w piątek po pracy. Tym razem droga była koszmarna. Akurat w piątek przez Polskę przechodził zimny front, z przelotnymi opadami śniegu, a miejscami nawet burzami śnieżnymi. Kiedy wyjeżdżałem z Warszawy, to pogoda była jeszcze ok, ale już po kilkunastu kilometrach na A2 trafiłem na pierwszą śnieżycę, podczas której musiałem zwalniać na autostradzie nawet do 50 km/h. Do okolic Łodzi przejeżdżałem jeszcze przez 3 takie kilkuminutowe śnieżyce. Gdy zjechałem na A1 w kierunku Katowic, to nieco się wypogodziło, ale za to złapał lekki mróz i zrobiło się bardzo ślisko, tym bardziej, że na drodze leżał jeszcze śnieg z niedawnych opadów. Tutaj wszystkie samochody jechały przez kilkanaście minut z prędkością około 40 km/h. Dopiero po wjechaniu na S8 droga nieco przeschła i mogłem jechać trochę szybciej.

Kilkadziesiąt kilometrów przed Wrocławiem na południowo-zachodnim niebie spomiędzy chmur wynurzył się Księżyc, który akurat wczoraj był w koniunkcji z Wenus. Bardzo ładnie to wyglądało, a ponieważ cały czas jechałem właśnie w tym kierunku, to przez dobrych kilkadzesiąt minut miałem okazję obserwować to malownicze zjawisko.

U Marioli byłem około 19.00 i po zjedzeniu kolacji oraz rozegraniu obowiązkowej partii scrabble poszliśmy spać.

Ponieważ nie zrobiłem żadnych zdjęć w czasie podróży, a w ostatnim czasie sztuczna inteligencja wkracza do naszego świata ze wszystkich możliwych stron, to postanowiłem poprosić ją o to, żeby utworzyła mi kilka zdjęć o zadanej tematyce, związanej z moją podróżą. Powyżej można zobaczyć jak jej to wyszło i samemu sobie ocenić...

Obóz integracyjny - Góry Świętokrzyskie (dzień 3)

To już ostatni dzień obozu. Po porannym śniadaniu i posprzątaniu domków ruszyliśmy w drogę powrotną do Warszawy. Dziś w planie mieliśmy zwiedzanie Jaskini Raj oraz Dębu Bartek.

Pierwsze wejście do jaskini mieliśmy zarezerwowane na godzinę 11.00. Ponieważ byliśmy trochę wcześniej, to pierwsza grupa weszła już na 10.30. Ostatnia weszła jednak dopiero o godzinie 12.10. Nie dało się inaczej, skoro było nas razem ponad 100 osób. Jaskinia bardzo ładna. Trudno o niej napisać cokolwiek innego jeśli jest się w niej już któryś raz, a dodatkowo widziało się takie perełki jak Postojna, czy Skocjańskie Jamy w Słowenii. W każdym razie dzieciom na pewno się bardzo podobało! Szczególnie jadowite pająki pod koniec zwiedzania!

Ostatnim zwiedzanym obiektem był słynny Dąb Bartek przez wielu uważany za najstarsze drzewo w Polsce. Po jego obejrzeniu pozostała nam już tylko droga powrotna do Warszawy. Oczywiście nie obyło się bez tradycyjnego postoju w McDonaldzie. Tym razem w Radomiu. Po "wyśmienitym" posiłku ruszyliśmy drogą S8 do stolicy. Musieliśmy jechać jeszcze starą drogą przez Janki i Raszyn, choć akurat dzisiaj wieczorem, kilka godzin po naszym przejeździe, otworzyli już łącznik drogi ekspresowej do węzła Opacz. W Warszawie pod szkołą byliśmy przed godziną 18.00.

Eurotrip - dzień 18

Jesteśmy już w domu. Dzisiejsza podróż minęła nam bardzo spokojnie.

Z campingu mieliśmy wyjechać koło 8 rano. Jednak wyjechaliśmy dużo wcześniej, bo już przed 6 rano. Gdy zasypialiśmy nad campingiem przeszła burza i dość długo w nocy padał deszcz. Gdy zaczęło świtać obudziłem się i zobaczyłem, że niebo zasnute jest nieprzyjemnymi chmurami. Obudziłem więc M. i szybko zwinęliśmy nie do końca jeszcze suchy namiot i pojechaliśmy. Okazało się, że szybko zrobiła się ładna pogoda i aż do samej Polski jechaliśmy w słońcu. Dopiero w okolicach Wrocławia zaczęło się chmurzyć i raz po raz na horyzoncie zaczęły pojawiać się złowieszcze burzowe chmury, w kierunku których jechaliśmy i w które musieliśmy kilka razy wjeżdżać. W zajeździe w Polichnie zjedliśmy obiad. Był to nasz ostatni postój przed dojazdem do domu. Kilkadziesiąt kilometrów przed Warszawą wjechaliśmy w burzę z błyskawicami i rozpadało się na dobre. Deszcz towarzyszył nam już do końca podróży. Na szczęście nie był on na tyle silny, żeby nam jakoś bardzo przeszkadzać w jeździe, tym bardziej, że do samego końca jechaliśmy już drogą ekspresową, bo w końcu oddali odcinek S8 omijający wieczne korki w Jankach i Raszynie.

I to już koniec naszego Eurotripu. Było naprawdę super! Już nie możemy doczekać się następnych podróży.