Iran - dzień 10

Dzisiaj prawie cały dzień spędziliśmy w autokarze. Do Szirazu, gdzie dziś nocujemy, mieliśmy do przejechania aż 600 kilometrów. Biorąc pod uwagę, że musieliśmy przeprawić się na stały ląd promem, że część drogi pokonywaliśmy w górach Zagros oraz że po drodze jedliśmy obiad i zatrzymywaliśmy się na „sikstopy”, nietrudno się domyślić, że przejazd zajął nam ponad 12 godzin. Zanim jednak opuściliśmy wyspie Keszm, to na chwilkę zatrzymaliśmy się w jednej z lokalnych stoczni, żeby zobaczyć jak budowane są tutejsze drewniane łodzie - lenj. Budowa jednej takiej łodzi trwa średnio około dwóch lat.

Wyjeżdżając z wyspy żegnały nas wielbłądy stojące tuż przy drodze prowadzącej na prom. Przeprawa zajęła nam sporo czasu, bo musieliśmy dość długo czekać aż nasz prom się zapełni i będzie mógł w końcu odpłynąć. Po wjechaniu na stały ląd kontynuowaliśmy naszą podróż. Przystanek na obiad mieliśmy około godziny 14, w przydrożnej restauracji na stacji benzynowej w miasteczku Lar. Później wjechaliśmy już w góry Zagros i kolejny krótki przystanek mieliśmy gdzieś pośrodku gór, na stacji benzynowej koło wioski Evak. Do Szirazu dojechaliśmy około godziny 21.

Indie - dzień 8

Kolejny dzień spędzony prawie w całości w podróży. Tym razem jechaliśmy do Udajpuru. Nie był to jednak nudny przejazd, gdyż dzisiaj od pewnego momentu jechaliśmy przez góry Arawali i podziwialiśmy przepiękne widoki za oknem.

Mniej więcej w połowie drogi zatrzymaliśmy się w miejscowości Ranakpur, gdzie znajduje się największa w Indiach świątynia wyznawców dżinizmu. Samo Ranakpur to mała miejscowość leżaca w górach Aramli, około 100 km przed Udajpurem. Właściwie nic w niej nie ma poza wspomnianą świątynią dżinijską. A ta jest absolutnie niesamowita! Zbudowana w XV wieku, poświęcona Adinathowi i nadal funkcjonująca. Jest duża, naprawdę duża, niby monumentalna ale wykonana z niesamowitą precyzją i koronkowo wykończona. Dach świątyni wspiera się na 1444 kolumnach i każda z nich jest inaczej zdobiona. Robi to naprawdę wrażenie.

Po wizycie w świątyni kontynuowaliśmy naszą podróż do Udajpuru. Pod nasz hotel dojechaliśmy około godziny 16.00. Po rozpakowaniu się poszliśmy się do położonego tuż obok naszego hotelu supermarketu na zakupy. Jeszcze przed kolacją zaprosiliśmy do naszego pokoju naszą pilotkę i przy szklaneczce Old Monka rozmawialiśmy o podróżach, podziwiając jednocześnie szalejącą za oknem monsunową burzę.